De ziekte van Crohn – chronische aandoening

Wat is Crohn?

De ziekte van Crohn is een chronische ontsteking van de ingewanden. Het gaat om een ontsteking die alle delen van het spijsverteringskanaal – van mond tot anus – kan aantasten. Ontstekingen aan de dunne en/of dikke darm komen het meeste voor. De oorzaak is voorlopig nog onbekend, hoewel genetische factoren en de omgeving een invloed schijnen te hebben, evenals het Nod2-gen. De ziekte kan op elke leeftijd opduiken, maar de eerste symptomen schijnen zich bij de meesten te ontwikkelen aan jonge leeftijd (tussen 15 en 30 jaar). Bij slechts 15% treedt ze pas op na de leeftijd van 50 bereikt te hebben. Crohn komt vooral voor in Europa, Noord-Amerika en Australië. Per jaar komen er 5 nieuwe patiënten bij per 100.000 inwoners. Voor de zusterziekte colitis ulcerosa is dit 2 nieuwe patiënten per 100.000 inwoners.

Vaak zie je niet aan mensen dat ze de ziekte van Crohn hebben, maar de hevige buikpijn, diarree en intense vermoeidheid zorgen ervoor dat Crohnpatiënten in grote mate belemmerd worden in hun dagelijks leven. Het is nog niet mogelijk om de ziekte van Crohn te genezen, maar met de inzet van medicijnen wordt het steeds beter mogelijk om de symptomen voor langere tijd onder controle te krijgen en te houden.
In België lijden er ongeveer 15.000 patiënten aan de ziekte van Crohn en jaarlijks komen er zo’n 500 patiënten bij. Het is (nog) niet bekend hoe deze ziekte ontstaat. Uit onderzoek blijkt wel dat erfelijkheid een rol speelt. Mensen waarbij de ziekte van Crohn in de familie voorkomt, hebben een grotere kans om het ook te krijgen, maar dat is niet bij iedereen het geval. Factoren zoals voeding, een ‘westers’ leefpatroon, roken en bacteriën die in de darmen voorkomen spelen waarschijnlijk ook een rol.
De ziekte van Crohn of morbus Crohn heeft haar naam te danken aan een van de auteurs van een wetenschappelijke studie die dateert van 1932 en uitgevoerd werd in New York. Burrill Crohn en zijn medewerkers beschreven een groep patiënten met langdurige diarree en buikpijn. Tijdens een operatie bleek dat bij deze patiënten voornamelijk het laatste stuk van de dunne darm zwaar ontstoken was, maar al snel werd duidelijk dat de ontsteking niet altijd in de dunne darm was gelokaliseerd, maar elk onderdeel van het maagdarmkanaal kon aantasten.

Wat is de oorzaak?

Hoewel de oorzaak van de ziekte onbekend is, weet men wel hoe de ziekte in zijn werk gaat. Het immuunsysteem heeft er veel mee te maken. Witte bloedcelen infiltreren in de darmwand en veroorzaken er een chronische ontsteking. Deze witte bloedcellen produceren dan in de darmwand giftige producten die uiteindelijk leiden tot darmwonden. Wanneer dit gebeurt, ervaart de patiënt de symptomen van Crohn.

Symptomen
Deze symptomen zijn: diarree, buikpijn, gewichtsverlies en koorts. Bloedarmoede komt wel eens voor als gevolg van darmbloedingen, die slechts voorkomen bij 2% van de patiënten. De ziekte kan zich voordoen in heel het spijsverteringstelsel: van de maag tot aan de dikke darm. De kans is het grootst dat de ziekte zich situeert op het einde van de dunne darm of het begin van de dikke darm. Er is een zeer geringe kans op voorkomen in de mond en aan de appendix, maar het is mogelijk.

Fistels zijn een mogelijke complicatie bij de ziekte van Crohn. Vaak komen er zweren voor in de darmen. Deze kunnen een eigen gangetje/buisje vormen die een verbinding leggen met een ander deel van de darm. Maar fistels kunnen zich ook een weg vormen naar andere lichaamsdelen zoals de blaas, de vagina of de huid. Deze abnormale passages – die bij 30% van de patiënten met de ziekte van Crohn voorkomen – geraken vaak geïnfecteerd. Als het om een kleine fistel gaat kan een behandeling met medicatie (vb. Remicade) voldoende zijn om het te genezen. Grote fistels en meerdere fistels daarentegen moeten vaak operatief verwijderd worden, zeker wanneer men ook koorts of buikpijn heeft.

De ziekte van Crohn is vaak moeilijk vast te stellen en kan verward worden met colitis ulcerosa. Verschillende technieken kunnen gebruikt worden om de diagnose te vergemakkelijken, zoals een coloscopie.

[ad]

Behandelingsmethoden

De hoeksteen van de behandeling bestaat uit ontstekingsremmers en/of geneesmiddelen die het immuunsysteem beïnvloeden, aangevuld met zogenaamde ‘symptomatische’ maatregelen zoals middelen tegen diarree of aanpassingen van de voeding. Om infecties te genezen wordt in bepaalde gevallen voor antibiotica geopteerd.

Er bestaan verschillende soorten medicijnen om de darmontstekingen te remmen: 5-ASA-preparaten, corticosteroïden, immunosuppressiva. De laatste ontwikkeling zijn de TNF alfa-blokkers: zij beperken de ontstekingen en houden de symptomen onder controle. Zo kunnen complicaties voorkomen worden en verbetert de levenskwaliteit van de patiënt. Voor informatie over de behandelingen neemt u best contact op met uw arts.

Als de symptomen ondraaglijk blijven, ondanks een optimale medicamenteuze behandeling of wanneer complicaties (zoals vernauwingen, abcessen of fistels) optreden, zal de arts in bepaalde gevallen een chirurgische ingreep voorstellen

Het merendeel van de patiënten moet vroeg of laat een operatie ondergaan om het slechte (zieke) deel van de darm te laten verwijderen. Men heeft dan voor een tijdje geen last meer van de ziekte. Maar de symptomen komen vroeg of laat echter terug (de oorzaak is immers niet weggenomen). Bij sommigen blijft de ziekte zelfs tot 7 jaar weg. Er zijn er echter ook anderen die 2 à 3 weken na de operatie terug geplaagd zitten met ‘onze’ leuke ziekte. ‘ De‘ behandeling voor Crohn bestaat jammer genoeg nog niet. De symptomen kunnen wel voor een tijdje onder controle gehouden worden, maar de kans op hervallen blijft groot.
Wat je wel kan doen op de opstoten te proberen te vermijden is het volgende: je kan het je namelijk wat gemakkelijker maken door op je voeding te letten.

Laat een reactie achter